Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Το πάρτυ της Χιονάτης

Πόσο ωραίο είναι να είσαι σπίτι ενώ τα παιδιά είναι στο σχολείο;
Το σπίτι μοσχομυρίζει γεμιστά, το μπάνιο καθαρίστηκε, τα ρούχα σιδερώθηκαν και τα πατώματα σκουπίστηκαν. Πρόλαβα και μια μικρή βόλτα να μαζέψω λίγο ήλιο και μου περισσεύει χρόνος για μια ανάρτηση.

Η Χιονάτη που λέτε είναι ένα πάρτυ που έκανα πριν πολύ καιρό και είναι ένα από τα αγαπημένα μου.


Προσπάθησα να ενσωματώσω όλα τα στοιχεία του παραμυθιού. Σαν κεντρικό κομμάτι είναι τα κλαδιά με τα μηλαράκια που έφτιαξα από κυψελωτό χαρτί αλλά και οι μαγικοί καθρέφτες. Μπροστά από τη "μηλιά" έβαλα μια άμαξα με τη Χιονάτη μέσα - παιχνίδι που είχε η μικρούλα.


 Επίσης έφτιαξα ένα φαναράκι μήλο, με παίδεψε πολύ αλλά τα κατάφερα!


Τα μήλα κυριάρχησαν στο χώρο, άλλωστε είναι και το κλειδί του παραμυθιού. Αλλά δεν ξέχασα και τους νάνους, χωρίς αυτούς τι θα έκανε η Χιονάτη;



Να και μια Χιονάτη που έγινε βάση για τα γλειφιτζούρια!


Χιονάτη σε κάδρα, Χιονάτη σε διακοσμητικά αλλά σε σακουλάκια που δόθηκαν ως δώρο στα παιδιά.


Πάνω από το μπουφέ έβαλα μια γιρλάντα με το όνομα της εορτάζουσας σε χαρτόνια που είχαν φυσικά σχέδια με μήλα. Το ωραίο είναι ότι η γιρλάντα αυτή διακοσμεί το δωμάτιο της μικρής και χρησιμοποιείται κάθε χρόνο στα γενέθλια της.


Επίσης έφτιαξα ένα μαγικό καθρέφτη για να φωτογραφίζονται τα παιδάκια. Η κακιά μάγισσα ήταν εκεί για να προσφέρει μήλα στα παιδιά.


Και που λέτε, το συγκεκριμένο πάρτυ είχε επιλέγεί από το catch my party ως "πάρτυ της ημέρας". Ημουν πολύ χαρούμενη για αυτό!

Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Μάσκες ολίγον tribal

Ευτυχώς ο καιρός μας το έκανε το χατίρι και σήμερα που είναι Κυριακή του Πάσχα έχει ήλιο και ζεστούλα.Βγάλαμε λοιπόν τα τραπέζια στην αυλή και μαζεύτηκε η οικογένεια.
Σαν κλασσικοί Έλληνες που είμαστε φάγαμε λες και δεν υπάρχει αύριο, να και τα μπιφτέκια, να και τα σουβλάκια, παϊδάκια, κοκορέτσια και σαλάτες για ξεκάρφωμα.
Τα παιδιά απόλαυσαν παιχνίδι στον ήλιο τόσο που κοκκίνησαν τα μαγουλάκια τους και εμείς τις μπύρες μας.
Μόνο για τη μουσική διαφωνήσαμε, ο ένας ήθελε παραδοσιακά, ο άλλος έντεχνο και εγώ με τα παιδιά Σακίρα!

Φυσικά εγώ είχα βάλει με το νου να κάνουμε και μια χειροτεχνεία.Άλλωστε μετά από τόσες ώρες παιχνίδι και φαγητό θα ήθελαν να κάνουν και κάτι πιο χαλαρωτικό. Είχα βρει πρόσφατα κάποια χαρτόνια οντουλέ δίχρωμα και σκέφτηκα να φτιάξουμε πρόσωπα αρχέγονα ή τέλος πάντων μάσκες.
 Βέβαια μη νομίζετε ότι περνάμε πάντα καλά ή συμφωνούμε στις δραστηριότητες που οργανώνω. Για παράδειγμα σήμερα και οι δύο γιοι μου δεν ακολουθούσαν τις οδηγίες μου, μαλώσαμε, τσαντίστηκαν και αποχώρησαν! Ευτυχώς έχω δύο φιλότεχνα ανήψια και συνέχισα μαζί τους.
Εκτός από το οντουλέ, χρησιμοποιήσαμε φωσφωριζέ χαρτόνια για έντονο αποτέλεσμα.
Η πρώτη μάσκα είναι η δική μου, βγήκε λίγο αγριεμένη χαχα. Τα ροζ μαλλιά είναι ένα απωθημένο μου.




Η δεύτερη είναι της Χαριλένας, καταλαβαίνεις αμέσως ότι την έκανε κοριτσάκι, έχει μια γλυκύτητα και μια κομψότητα.




 Και τέλος η δημιουργία του πολυτάλαντου ανηψιού Μερκούρη. Σήμερα με άφησε άφωνη, μου αφηγήθηκε κατά λέξη ολόκληρο ντοκυμαντέρ για τη δημιουργία του κόσμου.




Και κάπως έτσι πέρασε και η Πασχαλιά.
 Για αύριο η πρόγνωση του καιρού είναι συννεφιά με πιθανότητα βροχής!

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Πασχαλινές δημιουργίες... part 2

Είχαμε ξεκινήσει τις πασχαλινές κατασκευές με πολύ κέφι!
Θυμάστε το κρεμαστό με τα λαγουδάκια που φτιάξαμε; Η κουζίνα μας έχει ομορφύνει πολύ και νομίζω ότι θα μείνει και μετά το Πάσχα. 
Έπειτα φτιάξαμε και άλλα λαγουδάκια, από ρολό αυτή τη φορά. Μπορείς να κάνεις τόσα πολλά με τα ρολά από το χαρτί υγείας, πάντα κρατάω μερικά.Τα παιδιά αποφάσισαν να κάνουν ένα ροζ και ένα μπλε πουά. Τους έφτιαξα και λαγουδάκια με γλειφιτζούρια! Μάλλον με ποντικάκια μοιάζουν!


 
Και μένα μου αρέσει να χαρίζω χειροποίητα δωράκια στις νονές μας και φέτος πήρα δύο βαζάκια που είχα και αφού τα έντυσα με κορδέλες και λουλούδια  τα γέμισα σοκολατένια αυγά. Η νονά του Κωνσταντίνου είπε θα το έχει στο γραφείο της.


Τέλος έπρεπε να βάψω τα αυγά... αυτό το πρέπει μου σκοτώνει κάθε δημιουργική διάθεση και γι'αυτό ίσως δε μου βγαίνει. Αποφάσισα να τα κάνω πουά, πήρα τα αυτοκόλλητα αλλά ξεκολλούσαν και χρησιμοποίησα κάποια άλλα που είχα. Ιδού το αποτέλεσμα. χμ


Και ενώ γράφω αυτές τις αράδες σκέφτομαι ότι έχουμε ακόμα πολλές ώρες μέχρι την Ανάσταση και ότι αυτό που χρειάζονται όλες οι μανούλες αυτές τις μέρες είναι ξεκούραση...


Καλή Ανάσταση!