Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Φραουλίτσα πάρτυ

Το θέμα γνωστό και αγαπημένο από όλα τα κοριτσάκια - η Φραουλίτσα.
Αν μάλιστα η εορτάζουσα είναι η πρώτη σου ανηψούλα κάνεις κάτι παραπάνω. Το πάρτυ έγινε στην αυλή του παππού και της γιαγιάς και ήταν μια υπέροχη μέρα για όλους μας.


Συνδύασα κόκκινα, πράσινα αλλά και φούξια υφάσματα για το στολισμό στο τραπέζι αλλά και γύρω γύρω στην αυλή. Τα toppers ήταν δύο διαφορετικά σχέδια φράουλες αλλά και ο αριθμός 2 - τα χρόνια της μικρής.


Ένα μεταλλικό δεντράκι φιλοξένησε φραουλοκουτάκια με καραμελίτσες και στον τοίχο κρέμασα μία γιρλάντα με το όνομά της. Πάνω από τη γιρλάντα έβαλα ένα στεφάνι με τη φραουλίτσα.


Στο κέντρο του τραπεζιού έβαλα τη βάση με τα τρουφάκια, ροζ φυσικά. Το χαρτί είχε σχέδια φραουλίτσες και στην κορυφή του βρίσκεται η κυρία φράουλα από κερί.


Μία άλλη κυρία φράουλα μεταλλική αυτή τη φορά κέρασε τα παιδάκια γλειφιτζούρια.


Δεν είναι λίγο νεραϊδένιες οι φραουλίτσες μου;
Γύρω γύρω στην αυλή έβαλα και άλλα υφάσματα, χάρτινα λουλούδια και ροζέτες στα αντίστοιχα χρώματα αλλά και φαναράκια.



 Τέλος στην είσοδο έβαλα μπαλόνια, και άλλες ροζέτες αλλά και γλαστράκια σε υφασμάτινα κασπώ με φραουλίτσες.


Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Το τσαγιερό ή η τσαγιέρα του Καπελά

Μια συνάδελφος είχε στο γραφείο της ένα τσαγιερό και μου το έδωσε να το διακοσμήσω. Είχα σκεφτεί να κάνω decoupage, διάλεξα και τις χαρτοπετσέτες σε ρομαντικό στυλ αλλά μόλις ξεκίνησα κάτι δεν μου άρεσε και το άφησα στην άκρη.



Από τότε πέρασε ένας χρόνος! Το κοιτούσα και με κοιτούσε με παράπονο σαν να μου έλεγε πότε θα ασχοληθείς μαζί μου;
One year later το πήρα στα χέρια μου και άνοιξα το συρτάρι με τα υλικά χειροτεχνίας.


Et voila! Καμιά φορά η έμπνευση είναι και θέμα στιγμής.



Τώρα που το ξανασκέφτομαι είναι η ιδανική τσαγιέρα για τον Καπελά!


Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Το κουκλόσπιτο

Πολλές φορές ενώ χαζεύαμε με τα πιτσιρίκια διάφορες ιδέες για κατασκευές στο internet συναντούσαμε αυτοσχέδια κουκλόσπιτα και ήταν μια ιδέα που την είχα αποθηκεύσει στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Άλλωστε ο μικρός μου ζητούσε από καιρό να φτιάξουμε ένα σπίτι για τις lalaloopsy του. Ναι μπορεί να είμαστε αγοράκια αλλά μας αρέσουν και οι κούκλες. Και οι καημένες ήταν άστεγες, το παιδί είχε δίκιο. Από την άλλη χρήματα για αγορά κουκλόσπιτου δεν περίσσευαν οπότε ένα απόγευμα μαζέψαμε κουτιά παπουτσιών και η ανέργεση του οικήματος ξεκίνησε.
Αρχικά κόλλησα τα κουτιά με σιλικόνη για να είναι σταθερά. Διαλέξαμε ταπετσαρίες-χαρτιά γλασέ και πολύχρωμα χαρτόνια.Δημιουργήσαμε τρία δωμάτια, μπάνιο, κρεβατοκάμαρα και σαλόνι. Από περιοδικά και καταλόγους IKEA κόψαμε τα έπιπλα. Μετά φτιάξαμε μικροαντικείμενα από διάφορα που υπήρχαν στο σπίτι. Μια μικρή πλαστική μπαλίτσα και φτερά έγιναν φωτιστικό. Ένα αυγό από τα kinder έγινε μπανιέρα. Κουτάκια χάρτινα από κοσμήματα έγιναν τραπεζάκι σαλονιού, κάδρο αλλά και κρεβάτι. Μάλιστα έφτιαξα και πάπλωμα από ένα κομμάτι ύφασμα και κορδόνι.
Επιτέλους οι κουκλίτσες μας έχουν το σπιτικό τους.





 

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

ΣΙΝΕΜΑ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

Φέτος το πάρτυ των παιδιών είχε ως θέμα το σινεμά και προσπάθησα να δημιουργήσω ατμόσφαιρα κινηματογράφου. Τύπωσα προσκλητήρια και εισιτήρια, toppers για τα φαγητά και φυσικά ετικέτες για τα νεράκια τους όλα με το λογότυπο movie night.



Αντί μπουφέ τοποθέτησα τα φαγητά σε μια μικρή ραφιέρα που έντυσα με κόκκινο χαρτί.Γιρλάντες με αστέρια και φουντίτσες κρεμάστηκαν δεξιά και αριστερά της ραφιέρας.Τα φαγητά απλά για να μπορούν τα παιδιά να τρώνε στο σκοτάδι, χοτ ντογκς, πίτσα, τυροπιτάκια και μπιφτεκάκια. Και φυσικά ποπ κορν,σινεμά χωρίς ποπ κορν δεν γίνεται.Για τα χοτ ντογκς είχα πάρει αυτό το πανέμορφο stand από το happy teapot.



Τύπωσα και μερικά καπέλα, φιόγκους και μουστάκια για παίξουν τα παιδιά μέχρι να αρχίσουμε την ταινία.


 
Πάνω από τη ραφιέρα έβαλα ένα κινηματογραφικό φιλμ με πρωταγωνιστές τα παιδάκια μου αλλά και τον παππού μου ο οποίος είχε υπαίθριο κινηματογράφο στο χωριό.Από αυτόν άλλωστε κληρονόμησα και τη μηχανή προβολής.Η κλακέτα έδωσε την έναρξη του πάρτυ.



Πίσω από τη ραφιέρα ένα λευκό σεντόνι κάλυπτε τα λαμπάκια που έδιναν το φωτισμό κατά την προβολή της ταινίας.


Για πρώτη φορά έφτιαξα την τούρτα μόνη μου. Προσπάθησα να φτιάξω ένα κουτί ποπ κορν.Όλοι με κορόϊδευαν λέγοντας μου ότι είναι η τούρτα του Ολυμπιακού! Του χρόνου θα την φτιάξει το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς για σίγουρο αποτέλεσμα.


Το αστείο είναι πως και εμείς οι γονείς καθήσαμε στον ίδιο χώρο με τα παιδιά και χαζεύαμε την ταινία απολαμβάνοντας κρασάκι με μεζεδάκια στο ημίφως.
Το απολαύσαμε όλοι-μικροί και μεγάλοι.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Ένα αποκριάτικο πάρτυ για τα παιδιά της Άρσις.

Ήδη από τα Χριστούγεννα σκεφτόμουν τις απόκριες. Πιο συγκεκριμένα σκεφτόμουν να κάνω ένα αποκριάτικο πάρτυ. Και ακόμα πιο συγκεκριμένα ένα αποκριάτικο πάρτυ για τα παιδιά της Άρσις. Η Άρσις είναι ένας εθελοντικός οργανισμός που στηρίζει τα παιδιά και τους νέους. Το σπίτι τους βρίσκεται στη γειτονιά μου και είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τις δράσεις τους αλλά και τη διάθεση τους για γλέντια. Η πρόταση μου έγινε αποδεκτή και ξεκίνησα τις ετοιμασίες.
Η έμπνευση για το στολισμο δόθηκε από από μια κορδέλα που είχα με φτερά παγωνιού. Με αυτή έντυσα γυάλες που αποτέλεσαν τη βάση για τις χρυσές πιατέλες. Φυσικά οι πιατέλες φιλοξένησαν τα κεκάκια μου που ήταν στολισμένα με toppers με αποκριάτικες απεικονίσεις.





Ανάμεσα στις γυάλες έβαλα ένα βάζο με φτερά παγωνιού, ψεύτικα κλαδιά και άνθη και κορδέλες στα αντίστοιχα χρώματα.










Απόκριες χωρίς μάσκες, μπαλόνια και γιρλάντες γίνονται; Δεν γίνονται.







Φτερά και πούπουλα βεβαίως βεβαίως.





Και ένας τζόκερ στην είσοδο για το καλωσόρισμα.






Τα παιδιά αρχικά ζωγράφισαν μάσκες στο διπλανό δωμάτιο. Έκαναν και τη δική τους διακόσμηση. Το ονομάζω freestyle.









Έπειτα ήρθε η ώρα για φαγητό και χορό. Ξεφαντώσανε με την καρδιά τους.












Καλές Αποκριές!

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Οι τουλίπες έγιναν η αφορμή να γεμίσουμε καρδιές.

Ήταν δύο εβδομάδες πρίν τις 14 Φλεβάρη και είχα πάρει ένα μπουκέτο τουλίπες. Αποφάσισα να τις έχω στη δουλειά για να μου φτιάχνουν το κέφι. Και πράγματι την έκαναν τη δουλειά τους, όσο τις κοιτούσα τόσο μου έφτιαχναν το κέφι. Σύντομα μου ήρθε μια ιδέα. Είχα κρατημένα κάποια διακοσμητικά από ένα στολισμό που είχα κάνει παλιότερα για τη γιορτή των ερωτευμένων και είπα why not? ας στολίσω το παραθύρι.








Οκ οι φωτογραφίες δεν είναι καθόλου καλές, δεν βοήθησε και ο φωτισμός του γραφείου, σε μια φαίνεται και η αντανάκλασή μου στο τζάμι. χαχαχα είμαι άθλια φωτογράφος!
Δεν έχει σημασία όμως. Το σημαντικό είναι πως μόλις έστριβα το κεφάλι μου και χάζευα τις καρδούλες μου άλλαζε η διάθεση μου.
Αυτή η αλλαγή της διάθεσης μεταδόθηκε και στους υπόλοιπους. Μετά από λίγες μέρες μια συνάδελφος μου ζήτησε να στολίσω και το δικό της παράθυρο. Εντάξει της είπα αλλά θα το κάνουμε λίγο πιο υπερπαραγωγή. Φυσικά κρέμασα καρδιές αλλά και ένα αγγελάκι. Ένα κόκκινο μποα πλαισίωσε όμορφα τις καρδούλες.






Μάλιστα η καθαρίστρια το έκρινε σαν το πιο όμορφο γραφείο. Χαρήκαμε σαν μικρά παιδιά. Είναι τόσο σπουδαίο να μπορούμε να βρούμε κάτι που να μας βοηθάει να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και τη ρουτίνα της καθημερινότητας.
Ε και αφού στόλισα στη δουλειά να μην κάνω κάτι και στο σπίτι; Άλλωστε ο μικρός μου λατρεύει τις καρδιές. Έτσι λοιπόν τους έφτιαξα ένα ξεχωριστό πρωινό για σήμερα.
Έκανα το κλασσικό κέικ αλλά το χρωμάτισα ροζ και το στόλισα με ζαχαρωτές καρδούλες.




Οι καρδούλες μπήκαν και στο γάλα. Είχαμε επίσης μπισκότα καρδιές και φυσικά σοκολατάκια Lacta.
Δυο μπαλόνια σε σχήμα καρδιάς και τραπεζομάντηλο με τουλίπες (τυχαίο) συμπλήρωσαν το σκηνικό.




Και κάπως έτσι γιορτάζω την αγάπη.